س 243 - شخصي مبلغ ششصد تومان از يك نفر طلبكار بوده ودر مقابل ، مديون دو سفته بدون تاريخ به طلبكار داده أو هم آن دو سفته را به شخص ثالثى داده كه براي أو وصول نمايد شخص ثالث سفته‌ها را به بأنك گذارده ومبلغ دويست وپنجاه تومان را وصول نموده آيا اين شخص ثالث مبلغ سيصد وپنجاه تومان بقيه را به شخص أولى مديون است يا مبلغ مذكور باز هم به ذمه مديون است وبرئ الذمة نشده . ج - دين مذكور به ذمه مديون ثابت است وشخص ثالث اگر تقصير كرده در باطل كردن مدرك معصيت كرده لكن ضامن نيست . س 244 - زيد پنج هزار تومان از عمرو طلب دارد مىگويد اگر هزار تومان براي من تهيه كنى بقيه را به تو مىبخشم موقعى كه هزار تومان را گرفت مطالبه بقيه پول را مىكند ومى گويد اين حيله بود براي وصول پول آيا مديون ذمه‌اش از چهار هزار تومان بقيه با توجه به اين كه نظر زيد واقعا بخشش نبوده برئ مىشود يا نه . ج - ظاهر سؤال اين است كه طلبكار وعده به بدهكار داده ومجرد وعده موجب برائت ذمه مديون نمىشود . س 245 - اگر طلبكارى جهت وصول طلب خود از بدهكار مخارجى متحمل شده مانند مخارج اجرائيه وتمبر ومانند آن واجرت وكيل وهزينه هائى كه تعلق مىگيرد تا چك ويا وجه وصول شود در اين صورت طلبكار مىتواند بعد از وصول أصل طلب مخارج اضافه‌اى كه بابت وصول صرف شده است از بدهكار مطالبه كند يا نه ودر صورت گرفتن اين مخارج ذمه طلبكار مشغول است يا نه . ج - در فرض سؤال اين گونه مخارج را كه بابت وصول طلب خود كرده است نمىتواند مطالبه نمايد واگر از بدهكار گرفته مديون است وبايد رد نمايد . س 246 - اعتبارهائى كه بانكهاى دولتي وملى به مردم مىدهند آيا گرفتن آنها جايز است يا نه .